Ενοριακή Βιβλιοθήκη
Ἡ ἐκκλησιαστικὴ περίοδος τοῦ Τριωδίου καὶ εἰδικότερα ἡ Μεγάλη Σαρακοστὴ ποὺ εἶναι ἕνα μεγάλο πνευματικὸ ταξίδι, μᾶς φανερώνει ὅτι τὸ κυριώτερο ἐφόδιο, γιὰ τὸ πιὸ οὐσιαστικὸ ταξίδι τῆς ζωῆς μας, εἶναι ἡ ἀγάπη ποὺ ἀποτελεῖ καὶ τὸ θέμα στὸ Εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τῆς Ἀπόκρεῳ (Ματθ. κε΄ 25-40). Ὅταν ὁ Χριστός θὰ ἔρθει νὰ μᾶς κρίνει στὸ τέλος τοῦ ταξιδιοῦ τῆς παρούσης ζωῆς μας τὸ κριτήριό Του θὰ εἶναι ἡ ἀγάπη – ὄχι ἕνα ἁπλὸ ἀνθρωπιστικὸ ἐνδιαφέρον γιὰ μιὰ ἀφηρημένη δικαιοσύνη καὶ γιὰ κάποιους, ἀνώνυμους «φτωχούς», ἀλλὰ ἡ συγκεκριμένη καὶ προσωπικὴ ἀγάπη γιὰ τόν ἄνθρωπο, γιὰ κάθε ἀνθρώπινο πρόσωπο μὲ τὸ ὁποῖο ὁ Θεὸς μὲ φέρνει σὲ ἐπαφὴ στὴ ζωὴ μας.
Αὑτὴ ἡ διάκριση εἶναι πολὺ σημαντικὴ γιατὶ σήμερα ὅλο καὶ περισσότερο ταυτίζουμε τὴν χριστιανικὴ ἀγάπη μόνον μὲ τὶς πολιτικὲς, οἰκονομικὲς καὶ κοινωνικὲς φροντίδες, ἀξιόλογες μέν, ἀλλὰ μᾶς ἀποπροσανατολίζουν ἀπὸ τὸ καθημερινὸ καθῆκον ἐκδηλώσεων σεβασμοῦ καὶ ἀγάπης ἀκόμη καὶ πρὸς τὸν ἄμεσο πλησίον μας.Ἡ χριστιανικὴ ἀγάπη εἶναι ἡ «δυνατὴ ἀδυνατότητα» νὰ βλέπω τὸ Χριστὸ στὸ πρόσωπο κάθε ἀνθρώπου, ὁποιοσδήποτε κι ἄν εἶναι αὐτός, καὶ τὸν ὁποῖο ὁ Θεός, μέσα στὸ αἰώνιο καὶ μυστηριῶδες σχέδιό Του, ἔχει ἀποφασίσει νὰ φέρει μέσα στὴ ζωὴ μου ἔστω καὶ γιὰ λίγες στιγμὲς νὰ τὸν φέρει κοντὰ μου, ὄχι σὰν μιὰ εὐκαιρία γιὰ «καλὴ πράξη» ἡ γιὰ ἐξάσκηση τῆς φιλανθρωπίας μου, ἀλλὰ σὰν ἀρχὴ μιᾶς ἀδιάκοπης συντροφιᾶς μὲ τὸν ἴδιο τὸ Θεό.«εἰ ἐνί τούτων τῶν ἐλαχίστων ἐποιήσατε, ἐμοί ἐποιήσατε» (Ματθ. κε΄ 40)...
Διαβάστε περισσότερα: Ἀνιδιοτελής Ἀγάπη: Ἡ ἀδιακόπη συντροφιά μέ τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό
Περὶ τῆς τιμῆς τῶν ἁγίων καὶ ἱερῶν λειψάνων καὶ περὶ τῶν ἑορτῶν
Ὁ Μέγας Βασίλειος, ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος καὶ ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἶναι οἱ θεοφώτιστοι Πατέρες καὶ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ ἔδωσαν ἀπαντήσεις σὲ ὅλα τὰ ὑπαρξιακὰ προβλήματα τοῦ ἀνθρώπου καὶ λύσεις στὰ προβλήματα τῆς κοινωνίας διαχρονικὰ καὶ ἡ προσφορά τους ἀποτελεῖ ἀνεξάντλητη πηγὴ γνώσης καὶ πνευματικῆς ἀγωγῆς καὶ γιὰ τὸν ἀνθρωπο τῆς τρίτης χιλιετίας.
Ὁ τιμῶν τοὺς ἁγίους, τοὺς ἀγαπᾶ, καὶ ὁ ἀγαπῶν αὐτοὺς τοὺς ὑπηρετεῖ, τοὺς ἀκολουθεῖ πάντα καὶ παντοῦ, προσπαθώντας νὰ τοὺς μιμεῖται, καθὼς καὶ αὐτοὶ μιμήθηκαν τὸ Χριστό. Οἱπρῶτοι, ποὺ ἔδειξαν τιμὴ καὶ ὑπηρέτησαν τοὺς ἁγίους, εἶναι οἱ Χριστιανοὶ ποὺ φρόντισαν νὰ συγκεντρώνουν τὰ λείψανα τῶν μαρτύρων.
Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ὀνομάζει τοὺς Χριστιανοὺς ποὺ διασώζουν ἱερὰ λείψανα «μάρτυρες ζῶντες». «Καὶ γάρ, εἰ καὶ μὴ ἀπετμήθησαν, ἀλλ’ ἑλόμενοι πρότερον τοῦτο παθεῖν, οὕτως ἐπὶ τὴν ἄγραν τῶν σωμάτων ὥρμησαν». Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἀναφέρει ὅτι ἡ ἡμέρα θανάτου τῶν ἁγίων εἶναι ὡς «γενέθλιος ἡμέρα» στὴν αἰώνια ζωὴ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, ἡμέρα νίκης, χαρᾶς καὶ ἑορτασμοῦ καὶ καταγράφεται ἀπὸ τὸν 3ο αἰῶνα.
Διαβάστε περισσότερα: Διδασκαλία τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν περί των αγίων λειψάνων και εορτών
Χριστός γεννᾶται, δοξάσατε·
Χριστός ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε·
Χριστός ἐπί γῆς, ὑψώθητε.
Ἄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ
Ὁ ἄσαρκος, σαρκοῦται.
Ὁ ἀόρατος ὁρᾶται.
Ὁ ἄχρονος ἄρχεται.
Ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ Υἱὸς ἀνθρώπου γίνεται.
Ὢ τῆς καινῆς μίξεως! Ὢ τῆς παραδόξου κράσεως! Ὁ ἀχώρητος χωρεῖται, ὁ ἄκτιστος κτίζεται, ὁ ὢν γίνεται καὶ ὁ πλουτίζων πτωχεύει ἵνα ἐγὼ πλουτήσω τὴν αὐτοῦ Θεότητα, ὁ πλήρης κενοῦται ἵνα ἐγὼ τῆς Ἐκείνου μεταλάβω πληρώσεως. Τίς ὁ πλοῦτος τῆς ἀγαθότητος; Τί τὸ περὶ ἐμὲ τοῦτο γέγονε μυστήριον;
«Ἀνάμεσα σὲ ὅσα ἔγιναν ἀνὰ τοὺς αἰῶνες ἀπὸ τὸ Θεὸ γιὰ τὸν ἄνθρωπο, δὲν ὑπάρχει τίποτα πιὸ ὠφέλιμο γιὰ ὅλη τὴν κτίσιν καὶ πιὸ θεῖο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ γιορτάζουμε σήμερα, τὴ γέννηση τοῦ Χριστοῦ».
Διαβάστε περισσότερα: Λόγος τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου εἰς τὴν Γέννησιν τοῦ Χριστοῦ