Ενοριακή Βιβλιοθήκη
Νοέμβριος 2025
Στὴν ἐποχὴ μας παρατηρεῖ κανεὶς στὰ ἀπέραντα ράφια βιβλίων, ὅπου τὸ βιβλίο κινεῖται, νὰ προβάλλονται ἐπιδεικτικὰ βιβλία, σὲ ποικίλες ἐκδόσεις, σχετικὰ μὲ τὴ λατρεία τοῦ Σατανᾶ. Ὅμως, πουθενὰ δὲν βλέπεις ἔστω καὶ ἕνα βιβλίο γιὰ τοὺς Ἁγίους Ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ. Πλῆθος βιβλίων καὶ ἐκδόσεων γιὰ τοὺς ἀπεσταλμένους τῆς κόλασης καὶ οὔτε ἕνα γιὰ τοὺς οὐράνιους ἀγγελιοφόρους!
Οἱ ἄγγελοι εἶναι μεγαλειώδεις προσωπικὲς πνευματικὲς ὑπάρξεις, ὑμνητὲς τοῦ Ὑψίστου καὶ βοηθοὶ τῶν ἀνθρώπων.
Σὲ ὅλα σχεδὸν τὰ βιβλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς ὑπάρχουν ἀναφορὲς στοὺς Ἀγγέλους. Στὸ πρῶτο καὶ ἀρχαιότερο βιβλίο της, τὴ Γένεση, ἀναφέρεται ὅτι μετὰ τὴν ἔξωση τῶν πρωτοπλάστων ἀπὸ τὸν παράδεισο ὁ Θεὸς ἔταξε τὰ «Χερουβείμ» καὶ «τὴν φλογίνην ρομφαίαν τὴν στρεφομένην» νὰ φυλάττουν τὸν δρόμο πρὸς τὸ δένδρο τῆς ζωῆς (βλ. Γεν. γ΄ 24).
Στὴν Καινὴ Διαθήκη ὑπάρχει πλῆθος ἀγγελοφανειῶν:
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α΄.
Τῶν Ὀρθοδόξων προστάτην καὶ ἐν σώματι ἄγγελον
καὶ θαυματουργὸν θεοφόρον νεοφανέντα ἡμῖν, ἐπαινέσωμεν πιστοὶ θεῖον Γεράσιμον·
ὅτι ἀξίως παρὰ Θεοῦ ἀπείληφεν, ἰαμάτων τὴν ἀέναον χάριν·
ῥώννυσι τοὺς νοσοῦντας, δαιμονῶντας ἰᾶται· διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτόν, βρύει ἰάματα.
Ὁ ἅγιος Γεράσιμος γεννήθηκε στὰ Τρίκαλα τῆς Κορινθίας τὸ 1506. Ὁ πατέρας του, Δημήτριος, ἀνῆκε σὲ ἀριστοκρατικὴ οἰκογένεια τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ ἅγιος Γεράσιμος μεγάλωσε καὶ μορφώθηκε ὅπως ὅλα τὰ ἀρχοντόπουλα τῆς ἐποχῆς. Στὰ 20 χρόνια του ἀποφάσισε νὰ πάει στὴ Ζάκυνθο. Ἡ ἀγάπη του στὸ Χριστὸ τὸν κάνει νὰ ξεκινήσει προσκυνήματα στὰ σημαντικότερα μοναστικὰ κέντρα τῆς ἐποχῆς του. Ἀφοῦ πρῶτα ἐπισκέφθηκε τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ πῆρε τὴν εὐλογία ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη, πῆγε στὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπου ἔγινε μοναχός.
Ἱερὸς πόθος του ἧταν νὰ προσκυνήσει τοὺς Ἁγίους Τόπους. Στὰ Ἱεροσόλυμα ὁ Πατριάρχης ἐκτιμᾶ τὴν προσωπικότητα τοῦ μοναχοῦ Γερασίμου καὶ τὸν χειροτονεῖ διάκονο καὶ πρεσβύτερο. Διαρκὴς ἧταν ὁ πόθος του νὰ γνωρίσει μοναχοὺς καὶ φημισμένους ἀσκητές, γιὰ νὰ ἀντλήσει διδάγματα ἀπὸ τὴν ἁγιασμένη ζωὴ τους. Γι’ αὐτὸ ἐπισκέφθηκε τὴν Ἱερὰ Μονὴ Σινᾶ καὶ ἄλλα μεγάλα κέντρα τοῦ μοναχισμοῦ, ὅπως τὴ Θηβαΐδα τῆς Αἰγύπτου. Τὸ 1548 ὁ Ἅγιος ἐπιστρέφει στὴ Ζάκυνθο μὲ πλούσια ἐμπειρία ἀπὸ τὴν ἀσκητικὴ ζωὴ μεγάλων ἀσκητῶν τῆς ἐποχῆς του καὶ ἀποφάσισε νὰ τοὺς μιμηθεῖ. Ἀρχικὰ ἀσκήτεψε σὲ μιὰ σπηλιὰ στὴ Ζάκυνθο καὶ μετὰ στὸ γειτονικὸ νησὶ τῆς Κεφαλονιᾶς. Ἀφοῦ ἀσκήτεψε κι ἐκεῖ ἐπὶ ἔξι χρόνια σὲ μιὰ σπηλιὰ ἀποφάσισε νὰ ἱδρύσει μοναστήρι.
Σεπτέμβριος 2025
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ἦταν γιός τοῦ Ζεβεδαίου καὶ τῆς Σαλώμης καὶ ἀδελφὸς τοῦ Ἰακώβου (Ματθ. κζ΄ 56. Μᾶρκ. ιε΄ 40). Ἦταν ψαρᾶς στὸ ἐπάγγελμα καὶ ἀνῆκε σὲ εὔπορη οἰκογένεια, ἀφοῦ οἰκογενειακῶς διέθεταν σκάφος ἁλιείας καὶ μισθωτοὺς (Μᾶρκ. α΄ 20). Ὁ Κύριος εἶχε ἀποκαλέσει τὸν ἴδιο καὶ τὸν ἀδελφό του «βοανεργὲς», δηλαδὴ «Υἱοὺς τῆς βροντῆς».
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης, μετὰ τὴν κλήση του ἀπὸ τὸν Κύριο, χωρὶς δισταγμὸ ἄφησε τὴν ἁλιεία καὶ Τὸν ἀκολούθησε (Ματθ. δ΄ 21-22, Μᾶρκ. α΄ 19-20, Λουκ. ε΄, 1-11) καὶ μαζὶ μὲ τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἰάκωβο ἀποτέλεσε τὸ στενὸ κύκλο τῶν μαθητῶν τοῦ Κυρίου. Ὁ Κύριος μάλιστα ἔδειχνε νὰ τὸν ἐμπιστεύεται ἰδιαιτέρως, ἀφοῦ σὲ αὐτὸν ἔδωσε τὴ φροντίδα τῆς μητέρας Του (Ἰω. κ΄ 4).
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης εἶναι ὁ συγγραφέας τοῦ τετάρτου Εὐαγγελίου καὶ τῆς Ἀποκαλύψεως, τὴν ὁποίαν ἔγραψε ἐξόριστος στὴν Πάτμο· ἔδρασε στὴ Μικρὰ Ἀσία καὶ ὁπωσδήποτε στὴν Ἔφεσο ὅπου ἔζησε μέχρι τὰ βαθιὰ γεράματα, κοιμώμενος μὲ φυσικὸ καὶ ὄχι μαρτυρικὸ τρόπο, τὸ 7ο ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Τραϊανοῦ, δηλαδὴ τὸ 104μ.Χ., σὲ ἡλικία πιθανῶς πάνω ἀπὸ 100 ἐτῶν.
Τὸ Εὐαγγέλιο, ἡ Ἀποκάλυψις καὶ οἱ Ἐπιστολὲς τοῦ ἁγίου Ἰωάννη ἀπαρτίζουν μία θεολογικὴ συλλογή, τὴν ὁποία χαρακτηρίζουν δύο ἰδιαιτερότητες: τῆς κυριαρχίας τοῦ Λόγου, δηλαδὴ ἡ χριστολογία, καὶ τὸ γεγονὸς τῆς ἀγάπης. Βέβαια ἡ χριστολογία εἶναι τὸ μεῖζον θέμα καὶ τῶν συνοπτικῶν Εὐαγγελιστῶν, ἀλλὰ ἐδῶ θὰ λάβει μία μοναδικὴ διάσταση, μία διαφορετικὴ προσέγγιση, σαφῶς πιὸ πνευματικὴ. Ἡ βασικὴ ἀρχὴ ποὺ διέπει τὴ χριστολογία τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννη, εἶναι πὼς ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ μόνος ποὺ φανερώνει τὸν Θεὸ καὶ ἐξηγεῖ τὰ περὶ Θεοῦ (Ἰω. α΄ 18), διότι εἶναι ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος Του.