Ενοριακή Βιβλιοθήκη
Τὴν πρώτη Κυριακὴ τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία πανηγυρίζει τὸ θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας, τῆς ὀρθῆς πίστεως, γι' αὐτὸ ἡ Κυριακὴ αὐτὴ καλεῖται Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Οἱ αἱρέσεις φάνηκαν ἤδη ἀπαρχῆς τοῦ χριστιανισμοῦ. Οἱ ἴδιοι οἱ Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ προειδοποιοῦσαν τοὺς συγχρόνους τους, καὶ μαζὶ τους καὶ ἐμᾶς, γιὰ τὸν κίνδυνο ἀπὸ τοὺς ψευδοδιδασκάλους.
Ἡ εἰρήνη ἦταν πάντοτε καὶ παραμένει ἕνα ἐπιτακτικὸ αἴτημα ὅλων μας καὶ ἐνῶ ἄνθρωποι καὶ ὀργανισμοὶ πολυσύνθετοι ἐμφανίζονται ὡς στρατευμένοι στὴν προσπάθεια γιὰ τὴν παύση τῶν πολέμων, ὅμως ἐξαγγέλλονται συνεχῶς πόλεμοι.
Οἱ προσπάθειες μένουν ἄκαρπες, διότι στὴν οὐσία ἐκεῖνο ποὺ λείπει ἀπὸ τὶς ὅποιες προσπάθειες εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς εἰρήνης. «Ὁ φαινόμενος κόσμος βρίσκεται σὲ ἀκαταστασία καὶ μάχη», λέει ὁ ἀββᾶς Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος. «Πάσχει ὁ κόσμος πάθος κακίας καὶ δὲν τὸ γνωρίζει. Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος· τίς μὲ ρύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου;».
Τὸ πρόβλημα λοιπὸν εἶναι πνευματικό, βρίσκεται στὴν φύση τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἀπαιτεῖ λύσεις πνευματικές. Ὅπως ἡ ὑποδομὴ τοῦ πολέμου ἔχει αἰτία τὴν ἀρρωστημένη ἀνθρώπινη φύση, ἀντίστοιχα ἡ ὑποδομὴ τῆς εἰρήνης εἶναι ἡ ἀνακαίνιση τῆς ἀνθρώπινης φύσεως.
Ἡ ὑπόθεσις τῆς σημερινῆς ἑορτῆς τῆς τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ θείας Μεταμορφώσεως, εἶναι τὸ φῶς, ὅπερ ἔδειξε ὁ Χριστός, ὡς Θεός, ἐπειδὴ τὸ φῶς ἐκεῖνο δὲν ἦτο κτιστὸν ἤ ἐπίγειον, ἀλλὰ φῶς ἄϋλον καὶ ἄκτιστον, καὶ διὰ τοῦτο γνώρισμα τῆς Θεότητός Του.
Ἐπειδὴ Δεσποτικὴ εἶναι ἡ ἑορτὴ μας καὶ ἐπειδὴ θεϊκῆς φύσεως γνώρισμα εἶναι ἡ ὑπόθεσίς μας, μετὰ χαρᾶς καὶ δεσποτικῶς, ὡς ὁ Θεὸς θέλει, ἄς ἑορτάσωμεν τὴν ἁγίαν ταύτην ἑορτήν, ἄς ἀφήσωμεν πᾶν νόημα γεῶδες καὶ ὑλικὸν καὶ μόνον τὰ ἄϋλα καὶ οὐράνια ἄς φανταζώμεθα.
Ἄς καθαρίσωμεν τὸν νοῦν μας καὶ πρὸς τὸ Θαβώριον ὄρος ἄς ἀνέλθωμεν, διὰ νὰ ἴδωμεν καθαρῶς τὴν Παναγίαν Τριάδα...