Ἰούλιος 2025
Σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία τοῦ ἁγίου Συμεών τοῦ νέου Θεολόγου θὰ προσπαθήσουμε νὰ δοῦμε τὴν ἀναγκαιότητα τοῦ νὰ ἔχει ὁ καθένας μας ἕναν πνευματικὸ πατέρα, αὐτὸς ποὺ θέλει νὰ ζήσει τὴ χριστιανικὴ ζωὴ καὶ νὰ σωθεῖ.
Ὅτι δίχα πατρὸς καὶ διδασκάλου πνευματικοῦ ἀδύνατόν ἐστι ἀνθρώπῳ τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καλῶς φυλάξαι καὶ ἀμέμπτως βιῶσαι καὶ ἀνώτερον γενέσθαι τῶν παγίδων τοῦ διαβόλου. Κτῆσαι πατέρα, κτῆσαι διδάσκαλον, κτῆσαι μεσίτην καὶ πρέσβυν καὶ ἐγγυητὴν πρὸς Θεόν, ἵνα δι’ αὐτοῦ καὶ αὐτῷ τῷ Χριστῷ συναφθήση καὶ συμμέτοχος καὶ συγκληρονόμος τῆς αἰωνίου δόξης αὐτοῦ καὶ βασιλείας ἀναδειχθήση».
Γιὰ νὰ στείλει ὅμως ὁ Χριστὸς ἕναν τέτοιο πατέρα, πρέπει νὰ τὸν ἀναζητήσει κανεὶς μὲ θερμὴ προσευχὴ καὶ μὲ πνεῦμα μετάνοιας.
«Ταπεινώθητι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ εἰπὲ· «Κύριε, ὁ μὴ θέλων τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆν αὐτόν, πέμψον μοι ἄνθρωπον γινώσκοντά Σε, ἵνα, ὡς σοὶ δουλεύσας αὐτῷ καὶ πάσῃ δυνάμει μου ὑποταγεὶς καὶ τὸ Σὸν θέλημα ἐν τῷ ἐκείνου θελήματι ποιήσας, εὐαρεστήσῳ σοὶ τῷ μόνῳ Θεῷ καὶ καταξιωθῶ καγῶ τῆς βασιλείας Σου, ὁ ἁμαρτωλός».
Γιὰ νὰ μᾶς τὸν φανερώσει ὁ Θεός εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιδείξομε ἔργο πνευματικῆς ζωῆς.
«Οὕτως πρόσελθε καὶ παρακάλεσον καὶ ἱκέτευσον διὰ μετανοίας, διὰ ἐλεημοσύνης, διὰ νηστείας καὶ προσευχῆς τῷ Θεῷ καὶ διανοίξει τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας σου καὶ θεάσει τὸν τοιοῦτον (πνευματικὸν πατέρα) καὶ σύ, καθὼς τὸν ἄγγελον ὁ Κορνήλιος ἐθεάσατο.»
Πρέπει λοιπόν, νὰ ἔχει ὁ καθένας μας ἕναν πνευματικὸ πατέρα, γιὰ νὰ γεννηθεῖ ἄνωθεν. Ὅταν ὅμως τὸν βρεῖ, δὲν πρέπει νὰ ψάχνει νὰ βρεῖ ἄλλους.
«Μὴν περιέλθης, τοὺς ὀνομαστοὺς ζητῶν, ἀλλ’ εἰ μὲν πνευματικῷ πατρὶ Θεοῦ χάριτι ἐνέτυχες, αὐτῷ μόνῳ λέγε τὰ κατά σε. Ἄκουε μόνας πατρός σου νουθεσίας, ποιοῦ ταπεινᾶς πρός αὐτὸν ἀποκρίσεις καὶ ὡς τῷ Θεῶ λέγε τοὺς λογισμούς σου».
Ἡ πατρικὴ ἀγάπη συνδέει τὸν πνευματικὸ πατέρα μὲ τὰ παιδιά του, καρποφορεῖ ὅμως ἡ ἀγάπη αὐτή, ὅταν συνυπάρχει μὲ τὴν ἀπάθεια. Ἕνας τέτοιος πατέρας, ποὺ συνδυάζει ἀπάθεια καὶ ἀγάπη εἶναι ἀληθινὸς πνευματικὸς πατέρας, ἄλλως ἄθλιος ἐστι παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις.
Καὶ ἐμμέσως πλὴν σαφῶς, παραγγέλει σὲ ὅλους μας: «Οἱ δοκοῦντες εἶναι διδάσκοντες ἄλλους, πάντες οἱ ἐν ὑπεροχῇ ὄντες, γονεῖς, διδάσκαλοι,δικασταί, πολιτικοὶ, ὑπεύθυνοι μέσων ἐνημερώσεως καὶ ὅποιοι διεκδικοῦν λόγον καὶ δικαίωμα νὰ ἀκουσθῶσιν καὶ ὅποιοι τυχόντες ἱκανώτεροι εἰσίν, χωρὶς περίσκεψη, ἀλήθεια καὶ ἀγάπη, ἂς μὴ τὸ ἐπιχειροῦν.
Ἀκόμη κι ὅταν ἔχει κληθεῖ κάποιος ἀπὸ τὸν Θεό, ἡ ἀποδοχὴ ἑνὸς καθοδηγητικοῦ ἀξιώματος μέσα στὴν Ἐκκλησία πρέπει νὰ γίνεται μὲ συναίσθηση ὅτι πρόκειται γιὰ ἐπικίνδυνη πνευματικὴ ἀποστολή.
«Τότε θαρρῆσαι (μὲ θάρρος) ἢ ἀμεριμνῆσαι (μὲ διακριτικότητα) ὅλως ἐχρῆν σε, ἀλλὰ μετὰ φόβου καὶ τρόμου, ὡς ἀπὸ ὕψους πρὸς βάθος φρέατος βαθυτάτου καταφερόμενος».
Θὰ πρέπει νὰ σημειώσουμε πὼς ὁ πνευματικὸς δὲν θεωρεῖται ποτὲ κριτὴς ποὺ καταδικάζει καὶ τιμωρεῖ. Τὰ δὲ ἐπιτίμια ποὺ ἐπιβάλλει ἔχουν θεραπευτικὸ χαρακτῆρα. Ὁ ἅγιος Συμεὼν ἔχει σὲ τόσο μεγάλη ὑπόληψη τὸν πνευματικὸ πατέρα, τὸν θεωρεῖ χαρισματοῦχο καὶ ἐκ Θεοῦ διορισμένο, ἐπιμένει σὲ τοῦτο: πὼς κανεὶς δὲν πρέπει νὰ σφετερίζεται τὸ ἀποστολικὸ ἀξίωμα, δηλαδὴ νὰ ἀκούει ἐξομολογήσεις καὶ νὰ δίνει συμβουλὲς, προτοῦ νὰ τοῦ δοθεῖ αὐτὴ ἡ κλήση ἀπὸ τὸν Θεό.
Καὶ ἑπομένως, τουλάχιστον χωρὶς προσευχή, χωρὶς ἕνα «Κύριε, ἐλέησόν με καὶ φώτισόν μου τὸ σκότος», μὴ κάνεις κρίσεις, λογισμούς, συμβουλές, ἐπιταγές (προστάγματα), μὴν ἀποφασίζης οὐδὲν καὶ πρὸς οὐδένα, ἵνα μὴ ἀναδεχθεῖς καὶ χρέη ἀλλοτρίων.
Ὁ ἅγιος Συμεὼν ἐπιμένει στὰ συγγράμματά του στὴν ἀποτελεσματικότητα καὶ ἀναγκαιότητα γιὰ ὅλους, τῆς μετανοίας, τῆς ἐξομολογήσεως καὶ τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν ἀπὸ τὸν πνευματικὸ πατέρα, τὸν εἰς τύπον Χριστοῦ. Διότι ὁ Χριστὸς μονάχα μπορεῖ νὰ σηκώσει ἀπὸ τὴν πτώση του τὸν Ἀδὰμ καὶ τοὺς ἀπογόνους του.
Καὶ τελειώνει λέγοντας πρὸς ὅλους μας, πρὸς τὸν καθένα μας: «Βλέπε μὴ πρότερον ποιμαίνειν ἐπιχειρήσῃς, πρὶν ἂν τὸν καλὸν σε ποιμένα φίλον γνήσιον κτήσασθαι, ἐπεὶ γίνωσκε οὐδὲν κερδήσεις ἕτερον, ἢ δοῦναι λόγον τῷ Θεῷ, οὐ μόνον περὶ τῆς σαυτοῦ ἀναξιότητος, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν προβάτων, ὧν ἐξ ἀπειρίας καὶ ἐμπαθείας ἀπώλεσας».
Μὴ γένοιτο!
Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Μέσα στὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ».
Ἐπιμέλεια κειμένων: Πρωτοπρ. Γεώργιος Καλαντζῆς
Ἰούλιος 2025