Νοέμβριος 2025
Στὴν ἐποχὴ μας παρατηρεῖ κανεὶς στὰ ἀπέραντα ράφια βιβλίων, ὅπου τὸ βιβλίο κινεῖται, νὰ προβάλλονται ἐπιδεικτικὰ βιβλία, σὲ ποικίλες ἐκδόσεις, σχετικὰ μὲ τὴ λατρεία τοῦ Σατανᾶ. Ὅμως, πουθενὰ δὲν βλέπεις ἔστω καὶ ἕνα βιβλίο γιὰ τοὺς Ἁγίους Ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ. Πλῆθος βιβλίων καὶ ἐκδόσεων γιὰ τοὺς ἀπεσταλμένους τῆς κόλασης καὶ οὔτε ἕνα γιὰ τοὺς οὐράνιους ἀγγελιοφόρους!
Οἱ ἄγγελοι εἶναι μεγαλειώδεις προσωπικὲς πνευματικὲς ὑπάρξεις, ὑμνητὲς τοῦ Ὑψίστου καὶ βοηθοὶ τῶν ἀνθρώπων.
Σὲ ὅλα σχεδὸν τὰ βιβλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς ὑπάρχουν ἀναφορὲς στοὺς Ἀγγέλους. Στὸ πρῶτο καὶ ἀρχαιότερο βιβλίο της, τὴ Γένεση, ἀναφέρεται ὅτι μετὰ τὴν ἔξωση τῶν πρωτοπλάστων ἀπὸ τὸν παράδεισο ὁ Θεὸς ἔταξε τὰ «Χερουβείμ» καὶ «τὴν φλογίνην ρομφαίαν τὴν στρεφομένην» νὰ φυλάττουν τὸν δρόμο πρὸς τὸ δένδρο τῆς ζωῆς (βλ. Γεν. γ΄ 24).
Στὴν Καινὴ Διαθήκη ὑπάρχει πλῆθος ἀγγελοφανειῶν:
Ὁ ἀρχάγγελος Γαβριὴλ εὐαγγελίζεται τὴν Παρθένο Μαριάμ, ἄγγελος ἐμφανίζεται στοὺς ποιμένες τὴ νύχτα τῆς κατὰ σάρκα Γεννήσεως τοῦ Κυρίου γιὰ νὰ τοὺς ἀναγγείλει τὸ κοσμοχαρμόσυνο γεγονός, ὅπως καὶ ἄγγελοι ποὺ ψάλλουν τὸ «δόξα ἐν ὑψίστοις», ἄγγελος κυλᾶ τὸν λίθο τοῦ μνήματος καὶ ἐμφανίζεται στὶς Μυροφόρες, ἄγγελοι ἐμφανίζονται στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους κατὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου καὶ ἀργότερα ἄγγελος ἐπανειλημμένως τοὺς ἐλευθερώνει ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς φυλακῆς.
Ὅσον ἀφορᾶ τὴν Ἱερὰ Παράδοση, νὰ σημειώσουμε τὸ γνωστὸ σὲ ὅλους μας Σύμβολο τῆς Πίστεως. Στὸ 1ο ἄρθρο του ὁμολογοῦμε πίστη «εἰς ἕνα Θεὸν … ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων». Τὰ «ἀόρατα» εἶναι ὁ κόσμος τῶν Ἀγγέλων.
Σχετικὰ μὲ τὴν δημιουργία τους, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος σημειώνει ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι «ἀνενδεής», καὶ ἑπομένως, ἡ δημιουργία τῶν Ἀγγέλων, ὅπως καὶ ὅλων τῶν πλασμάτων Του, εἶναι ἀπὸ τὴν ἐλεύθερη βούληση καὶ τὴν ἄπειρη ἀγάπη καὶ ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ.
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς συνοψίζει τὰ βασικὰ γνωρίσματά τους ὡς ἑξῆς: «Ἄγγελός ἐστιν οὐσία νοερά, ἀεικίνητος, αὐτεξούσιος, ἀσώματος, Θεῷ λειτουργοῦσα, κατὰ χάριν ἐν τῇ φύσει τὸ ἀθάνατον εἰληφυῖα».
Οἱ Ἄγγελοι εἶναι περιγραπτοὶ μέν, ἀλλὰ ἄυλοι καὶ ἀσώματοι, χωρὶς νὰ μποροῦν νὰ εἶναι πανταχοῦ παρόντες – πανταχοῦ παρὼν εἶναι μόνο ὁ Θεός.
Ὡς ἀσώματοι, δὲν ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ ὑλικὴ τροφή. Τρέφονται μὲ τὴ θέα τοῦ Θεοῦ, τὴ Χάρη καὶ τὸ φῶς Του. Ἐπιπλέον, δὲν ἔχουν τὶς μεταβολὲς καὶ ἡλικίες ποὺ παρουσιάζουμε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ἀλλὰ εἶναι ἀναλλοίωτοι καὶ ἄφθαρτοι. Δὲν ἔχουν φύλο (ἄρσεν καὶ θῆλυ), εἶναι ἀθάνατοι κατὰ χάριν καὶ ἡ ὁριστική τους στερέωση στὸ ἀγαθὸ ἔγινε μὲ τὴν Ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, ποὺ σημαίνει ὄχι κατάργηση τοῦ αὐτεξουσίου των, ἀλλὰ ἐξαγιασμός, ἀνύψωσις καὶ καταξίωσις των.
Τὰ ἀγγελικὰ τάγματα εἶναι ἑννέα καὶ χωρίζονται σὲ τρεῖς ὁμάδες, τὶς ὁποῖες ὁ ἅγιος Διονύσιος Ἀρεοπαγίτης ὀνομάζει «χοροὺς ἀγγέλων». Αὐτὴ εἶναι ἡ πιὸ ταιριαστὴ ὀνομασία, ἀφοῦ ὁλόκληρη ἡ ζωή τῶν Ἀγγέλων εἶναι ἕνας ἀτέλειωτος χορὸς δοξολογίας καὶ εὐχαριστίας στὸν Ὕψιστο Θεό:
1ος χορός: Σεραφείμ – Χερουβείμ – Θρόνοι.
2ος χορός: Κυριότητες – Δυνάμεις – Ἐξουσίαι.
3ος χορός: Ἀρχαί – Ἀρχάγγελοι – Ἄγγελοι.
Τὴν ὕπαρξη τῶν Ἀγγέλων τὴ δεχόμαστε χωρὶς νὰ μποροῦμε νὰ τὴν ἀποδείξουμε, ὅπως συμβαίνει καὶ μὲ τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ. Στὴν Ἁγία Γραφὴ ἀναφέρονται οἱ Ἄγγελοι ὡς βέβαιο γεγονός, ἀλλὰ δὲν τοὺς βλέπουμε γιατί ἡ πνευματική μας ἀντίληψη εἶναι ἀμβλυμένη πολὺ ἢ δὲν ἔχει καθόλου ἀναπτυχθεῖ.
Οἱ Ἄγγελοι δὲν εἶναι ἁπλὰ οἱ φορεῖς τῶν θείων μηνυμάτων καὶ οἱ φύλακες τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ εἶναι φορεῖς τοῦ Ὀνόματος αὐτοῦ τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Δύναμής Του.
Ὅσο πιὸ πολὺ γνωρίζουμε τοὺς Ἁγίους Ἀγγέλους, τόσο περισσότερο ἐνισχύεται ἡ δυνατότητά μας νὰ ἐνεργοῦμε τὸ καλό, ἀλλὰ καὶ τόσο πιὸ πολὺ ἀποτελεσματικὴ γίνεται ἡ ἀποφυγὴ τῶν παγίδων καὶ ἡ ἐπίθεσή μας κατὰ τοῦ μεγαλύτερου ἐχθροῦ μας, κατὰ τῶν ἀγγέλων τοῦ σκότους.
Σ’ αὐτόν, λοιπόν, τὸν κόσμο εἶναι πολὺ ἐλπιδοφόρο νὰ ξέρουμε ὅτι ὁ καθένας μας ἔχει τὸ φύλακα Ἄγγελόν του καὶ ὅτι ὑπάρχουν Ἄγγελοι ποὺ ἐργάζονται γιὰ μᾶς, καὶ ὅτι ὄχι μόνον οἱ ἄνθρωποι, ἀλλὰ καὶ τὰ ἔθνη, οἱ χῶρες, ὅλη ἡ γήινη σφαίρα, τὸ σύμπαν ὁλόκληρο, ἔχουν Ἀγγέλους φύλακες! Ἐπομένως, παρὰ τὶς καταστρεπτικὲς ἐνέργειες τῶν ἀνθρώπων, ἡ ἰσορροπία θὰ διατηρηθεῖ, τὸ κακὸ θὰ ἀντισταθμισθεῖ καὶ οἱ χειρότερες συνέπειες θὰ ἀποτραποῦν, ἐφ’ ὅσον ἡμεῖς, ὁ καθένας μας, προσευχόμαστε μετὰ δακρύων («κατανυσσόμενος ἐν λόγῳ προσευχῆς, μένε ἐν αὐτῷ· ὁ γὰρ φύλαξ ἡμῶν τότε ὑπάρχει συμπροσευχόμενος ἡμῖν». Ἁγ. Ἰωάννου τῆς Κλίμακος, Λόγος ΚΗ΄) στὸν Κύριο τῶν Ἀγγέλων νὰ στείλει τοὺς διακόνους Του εἰς βοήθειά μας γιὰ νὰ μᾶς φροντίσουν αὐτοὺς τοὺς καιροὺς τῆς μεγίστης ἀνάγκης.
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ΄
Τῶν οὐρανίων στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι, δυσωποῦμεν ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι,
ἵνα ταῖς ὑμῶν δεήσεσι, τειχίσητε ἡμᾶς, σκέπῃ τῶν πτερύγων, τῆς ἀΰλου ὑμῶν δόξης,
φρουροῦντες ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτενῶς καὶ βοῶντας·
Ἐκ τῶν κινδύνων λυτρώσασθε ἡμᾶς, ὡς Ταξιάρχαι τῶν ἄνω Δυνάμεων.
Ἐπιμέλεια κειμένων: Πρωτοπρ. Γεώργιος Καλαντζῆς
Νοέμβριος 2025